"หากสายหมอกและตะวันขึ้นยามเช้านำมาซึ่งความสดชื่นให้แก่ชีวิต
ย่อมไม่มีอะไรที่จะนำมาซึ่งความทรงจำที่ดีให้แก่ชีวิตได้มากไปกว่า
บทบันทึกการเดินทางด้วยตัวของเราเอง"

                ดอยม่อนจองตั้งอยู่บนทิวเขาถนนธงชัยตอนกลาง คำว่า "ม่อน" เป็นภาษาคำเมืองที่หมายถึง "ดอยหรือเนินเขา" ส่วนคำว่า "จอง" นั้นภาษาคำเมืองจะออกเสียงว่า "จ๋อง" หมายถึง "ลักษณะจั่วสามเหลี่ยมที่อยู่สูงที่สุด" ซึ่งเรียกตามลักษณะภูมิประเทศที่เป็นยอดเขาและมีหน้าผาสูงชัน ดอยแห่งนี้มีสภาพทางธรณีวิทยาเป็นภูเขาหินปูนผสมหินทราย หินเซลล์ และหินแกรนิตปะปนกันไป ทำให้ดอยแห่งนี้มีลักษณะตื่นตาตื่นใจ คือ ไหล่เขาด้านตะวันออกจะค่อย ๆ ลาดลงไปและถูกปกคลุมไปด้วยป่าดิบเขาแน่นขนัด ส่วนด้านตะวันตกเป็นหน้าผาตัดสูงชันดำทะมึน มองไกลออกไปตามสันเขาแคบ ๆ ที่เลียบเลาะไปตามไหล่ผาอย่างน่าหวาดเสียวสู่ทิศใต้ก็จะเห็นยอดภูผาดอยม่อนจองที่มีลักษณะคล้ายหัวสิงห์ชูยอดเด่นตระหง่านอย่างน่าเกรงขาม โดยสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,929 เมตร เป็นดินแดนแห่งพฤกษาและมวลสรรพสัตว์ที่ใช้ชีวิตอาศัยอยู่อย่างอิสระเสรีในป่าผืนใหญ่ อาทิเช่น กวางผาและเลียงผาซึ่งเป็นสัตว์ป่าสงวน 2 ใน 15 ชนิดของเมืองไทย และโขลงช้างป่า เป็นต้น ในช่วงฤดูหนาวนี้จะเป็นช่วงวันเวลาของกุหลาบพันปีที่มีชื่อเฉพาะว่า "คำแดง" กำลังออกดอกแย้มกลีบบานสะพรั่งเต็มต้นอยู่เป็นดงตามไหล่เขา